خارش آنال ( مقعد )

خارش ناحيه‌ي آنال يك نشانه است نه يك بيماري، آنال و ناحيه‌ي اطراف آن ( پري آنال) به لحاظ وجود انبوهي از ضمايم همچون فوليكولهاي پيلوسباسه، غدد عروق ( اكرين و آپوكرين)، منطقه‌اي خاص و ويژه را تشكيل مي دهد.

وجود چين‌هاي عميق در اين منطقه باعث ايجاد افزايش درجه حرارت و محيطي گرم و مرطوب مي گردد. خارش آنال حدود 1 تا 5 درصد جمعيت بالغ را مبتلا ساخته و 15 درصد از بيماران مراجعه كننده به متخصص گوارش، از اين عارضه به تنهايي و يا همراه علايم ديگر شكايت دارند. اين عارضه در جنس مذكر بيشتر ديده مي شود و نسبت ابتلاي مردان به زنان 3 به يك مي باشد و سن ابتلا بين سنين 30 تا 50 سال مي باشد.

خارش در اين ناحيه، حالتي را ايجاد مي نمايد كه فرد را مجبور به خارش كرده و اين اقدام و خاراندن باعث تحريك ناحيه‌ي  مرطوب اپيدرم گشته كه اين تحريك خود باعث تشديد خارش ناحيه‌ي آنال مي گردد.

تقسيم بندي خارش ناحيه آنال:

علل خارش اين ناحيه به سه دسته اصلي يا استانسيل، ثانويه و ايديوپاتيك تقسيم مي‌گردند. خارش اسانسيل، وجود علت خارش را بايد در همسان منطقه جستجو كرد و خارش هاي ثانويه ناشي از وجود بيماري‌هاي گوارشي ( در نواحي ولوو، ركتوم يا آنوس) بوده كه خارش ايجاد شده مرتبط با آن بيماري مي باشد و خارش ايديوپاتيك  خارشي است كه هيچ يك از دو دسته‌ي ياد شده در ايجاد آن دخالت نداشته باشد و به رغم پيگيري‌ها، هيچ دليل خاص و شواهد معيني براي ايجاد خارش و استمرار آن نمي توان به دست آورد.

تشخيص:

اساس تشخيص خارش ناحيه‌ي آنال بر دو اصل، پرسش دقيق از بيمار و انجام معاينه‌ي كلينيكي قرار دارد. بر اساس اين دو اصل، مي توان اقدامات جنبي ديگري همچون انجام آزمايش‌هاي سرولوژي، بيوپسي و ... كه به هيچ وجه  اهميت دو محور ياد شده را ندارد نيز براي بيمار انجام داد.

الف: پرسش از بيمار:

از نخستين پرسشها كه بايد از بيمار انجام گيرد وجود و يا عدم وجود بيماري ديابت مي باشد كه اين خود ممكن است عامل اصلي ايجاد خارش در آن منطقه باشد.

وجود اسهال يا يبوست نارسايي اسفنكتري ، بروز درد به هنگام اجابت مزاج ممكن است پزشك را به وجود يك تومور در آن ناحيه راهنمايي نمايد.

پرسش از بيمار در مورد وجود يا عدم وجود ترشح ممكن است بي اختياري در دفع مدفوع يا پرولاپس هموروئيد و يا ركتال را مطرح مي سازد.

همچنين بايد در مورد سابقه‌ي جراحي هاي گذشته به ويژه كله سيستكتومي ، درمانهاي مشكوك از فرد، پرسش هاي دقيقي به عمل آورد.

ب: معاينه كلينيكي:

معاينه‌ي بيمار بايد در وضعيت دكوبيتوتوس انجام گرفته و بيمار بايد مانور و السالوا را انجام دهد. در معاينه‌ي كلينيكي  بايد كليه‌ي مواردي كه ممكن است منشا خارش آن ناحيه شوند مورد بررسي دقيق قرار گيرد. بيماريهايي همچون وجود هموروئيد، ترشح چركي مزمن، پرولاپس ركتال، بيماريهاي التهابي( كرون ركتال كوليت هموراژيك) شكل جراحي‌هاي قبلي، ابتلا به اكسيور و ... را در معاينه‌ي كلينيكي بايد مدنظر داشت.

بيماريهاي پوستي ايجاد كننده خارش آنال:

بيماريها و اختلالات پوست گروه نسبتاً وسيعي را در ايجاد و يا تشديد خارش ناحيه‌ي آنال تشكيل داده كه ضروري است پزشك معالج، كليه موارد زير را به دقت در معاينه‌ي كلينيكي و درمان بيمار، مدنظر قرار دهد:

1 ـ اگزماي ناحيه آنال و پري آنال:

.

2 ـ اينترتريگوي التهابي3 ـ ليكن اسكلروز:

4 ـ درماتوزهاي سطحي 5 ـ ليكن پلان:

6ـ درماتوزهاي عفوني: 7ـ كانديديوز:

8 ـ درماتوفيت‌ها9 ـ اريتراسما

10 ـ بيماري پديكولوز11 ـ درماتوزهاي وژتان

12 ـ بيماريهاي تومورال بدخيم

13 ـ بيماريهاي STD

/ 0 نظر / 25 بازدید