دانش پزشکی

پزشکی و اجتماعی

 
ساعت ۳:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/۱۱  کلمات کلیدی:

                             پوست وعوامل روانی

دکتر فرانک احسانی

شاید برای شما جالب باشد که بدانید پوست و اعصاب در دوره جنینی منشا مشترک دارند و از بافت جنینی به نام اکتودرم منشا می گیرند.

این قرابت سبب می شود تا بسیاری از بیماریهای ژنتیک علاﺋم مشترکی در پوست و عصب ایجاد نمایند.لیکن در این مبحث هدف توضیح ساده بیماریهایی است که علت روانی (Psychologic) دارند ولی علاﺋم انها به صورت تظاهرات جلدی بروز می کند.پیش از توضیح این بیماریها لازم به ذکر می دانم که بیماریهایی از پوست را خاطر نشان سازم که فشارهای روانی و هیجانی سبب شروع یا تشکیل این بیماریها می گردد.

این بیماریها عبارتند از:حساسیت تاولی کف دست و پا‚حساسیت سرشتی بالغان‚درماتیت سبورﺋیک‚پسوریازیس        (دا الصدف)‚برخی از موارد خارش های موضعی یا عمومی‚ریزش موی منطقه ای‚افت دهانی(Aphthosis)‚روزاسه و کهیر مزمن.در این بیماریها مشکل روانی علت بیماری نیست.

بیماریهای جلدی با منشا روانی:

توهم انگل زیر پوستی Parasitophbia:

در این حالت بیمار احساس می کند که حشره ای زیر پوست او در مناطق مختلف در حال حرکت است به همین دلیل علاﺋم خارش و خراش در قسمت های مختلف پوست بیمار دیده می شود.این بیماران معمولا به پزشکان متعددی مراجعه نموده اند و درمانهای مختلف برای انها بی فایده بوده است.در برخی از موارد بر اثر تلقین های مکرر فرد بیمار سایر افراد خانواده نیز دچار این مشکل می گردند.

این بیماران با درمان دارویی مناسب بهبود می یابند.

دیس مورفوفوبیا Dysmorophophobia:

بیمارانی هستند که با شکایت های متعدد ظاهری مراجعه می کنند در حالی که در معاینه بالینی علامت حقیقی دیده نمی شود.این بیماران معمولا از قرمزی پوست‚منافذ باز‚درد دردهان و زبان‚کم مویی‚بی تناسبی و زشتی قسمت های مختلف صورت و غیره شاکی هستند در حالی که در معاینات بالینی هیچیک از این مشکلات برای پزشک قابل لمس نیست.این بیماران غالبا تحت درمانهای جراحی پلاستیک متعدد قرار می گیرند و از نتیجه هیچیک نیز راضی نبوده و به عمل دیگری پناه می برند. این بیماران در اکثریت موارد مبتلا به افسردگی هستند.

خراش های عصبی Neurotic Excorations:

در این بیماری فرد بدون وجود ضایعه اولیه در پوست ویا خارش قسمت های مختلف پوست را می کند و یا می خراشد.این بیماری در خانم ها شایع تر است.معمولا صورت‚گردن‚شانه ها و پشت دست ها مناطق شایع این علاﺋم هستند.این بیماران غالبا تحت استرس شدید هستند و یا مبتلا به افسردگی هستند.اینها غالبا افرادی حساس و فاقد اعتماد به نفس می باشند.

تریکوتیلومانیا Trichotillomania:

یک بیماری روانی است که در ان فرد به طور عادتی موهای خود را می کند.این بیماری در پسر بچه ها شایعتر از دختر بچه ها است‚حال انکه در افراد بالغ خانم ها بیش از اقایان مبتلا می شوند.حداکثر شیوع در دختر خانم های نوجوان 12 تا 17سال است.عادت کندن مو به طور تدریجی ونااگاهانه در بیمار شروع می شود و ممکن است تا جاﺋی که منجر به کندن تمام موهای سر شود ادامه یابد.این بیماران غالبا کندن مو را انکار نمی کنند ولی قادر به کنترل عمل خود نیستند.در معاینه موهای قطع شده به فواصل متفاوتی از پوست سر دیده می شود و پوست سر از سلامت کامل برخوردار است.حاشیه موها معمولا دست نخورده است و در مرکز به شکل کاسه ای موها قطع شده اند.این بیماران باید تحت درمان های پزشکی قرار گیرند.

جویدن ناخن ها

در این اختلال شایع که ممکن است در یک فرد یا چند نفر از اعضای یک خانواده دیده می شود.انتهای ناخن ها به طور نامنظم شکسته شده اشت علاوه بر ان پوست اطراف ناخن نیز غالبا کنده می شود.در این افراد ابتلا به زگیل اطراف ناخن نیز شایع تر است.درمان دراین بیماران معمولا مشکل است چون ترک این عادت برای بیماران ساده نیست.این بیماران غالبا به اختلالات خلقی ناشی از اضطراب و افسردگی مبتلا هستند.

 

 

منبع:مجله پزشکی امروز